Op deze donderdag zijn we met een bus vol deelnemers en vrijwilligers van Taalcafé Zwolle en Gilde Samenspraak een dagje uit geweest. Om 10 uur vertrokken we uit Stadshagen. Iedereen kon het vinden en was op tijd aanwezig, dus we hebben gelukkig niemand achter moeten laten. We begonnen met een safari door de nieuwbouw van Stadshagen: het navigatiesysteem van de bus kende alle nieuwe straten nog niet. Maar al snel reden we door de mooie groene weilanden van de Mastenbroekerpolder.

Aan de andere kant van de polder lag onze eerste bestemming: het stoomgemaal Mastenbroek in Genemuiden, ook wel “d’ Olde Mesiene” genoemd. We kregen, verdeeld over twee groepen, een mooie rondleiding met een uitgebreide uitleg. Van de ketels waar het hout gestookt word tot de raderen die het water weg moeten pompen: het werd duidelijk uitgelegd. Uit de vele vragen bleek wel de interesse van onze groep. Wie het stoomgemaal ook een keer draaiend wil zien: dat kan dit jaar tot en met oktober op de eerste zaterdag van de maand.

 

 

 

 

Na een gezellig kopje koffie en thee werd het tijd om weer de bus in te stappen en op weg te gaan naar de tweede stopplek. Dat bleek in het nabij gelegen IJsselmuiden te liggen en bestond uit een bezoek met rondleiding aan een tuinbouwbedrijf waar paprika’s geteeld worden. Vooral groene, maar als je te laat bent met plukken worden dat vanzelf rode paprika’s. En in de kas kwamen we ook nog wel wat peperplanten tegen. Er werd verbaasd gekeken naar de zwarte pepers, want die kenden we nog niet. Uitleg leerde dat dit rode pepers waren die nog niet rijp waren. Het verschil in eetgewoonten kwam mooi aan het licht toen een van de deelnemers een pepertje pakt en zomaar opat, met de opmerking “lekker zoet”. Andere deelnemers en vrijwilligers die toen ook een hap uit een peper namen kwamen tot de ontdekking dat zij dit toch liever anders zouden benoemen, namelijk: heel erg scherp. Dat was dus ook leerzaam, maar op een onverwachte en andere manier.

 

 

 

 

Ook de laatste locatie van die dag was een tuinbouwbedrijf, maar de oogst hier is zoeter: lekkere zoete aardbeien.  We kregen weer eerst een uitleg over de aardbeienteelt en leerden wat de voordelen en nadelen zijn van bestuiving door bijen en bestuiving door hommels. Als er bijen zijn komen die van een imker uit de buurt. Die moeten dan na een maand weer vervangen worden, want de aardbeienplant heeft maar weinig nectar in zich: de bijen verhongeren als ze te lang moeten blijven. En natuurlijk mochten de aardbeien ook geproefd worden. Deze keer was er niemand die het niet lekker vond. We kregen allemaal een gebakje met verse aardbeien en volgens mij is aan bijna elke tafel de vraag voorbij gekomen over wat nu het verschil is tussen een koek en een gebakje.

 

 

 

 

Als je gezellig met elkaar uit bent komen de verschillende onderwerpen spontaan voorbij en aan het geluid te horen was er de hele dag genoeg om over te praten. Om vier uur waren we weer in Stadshagen. Als verrassing bleken er onder in de bus nog een paar kisten met paprika’s te staan en mochten we allemaal een rode en groene paprika mee naar huis nemen. En deze keer wist je dus precies waar die paprika’s vandaan kwamen en hoe ze geteeld en geoogst werden.  De zon, die deze dag volop scheen, was ook een welkome gast. De volgende dag regende het, dus we hebben echt geluk gehad met dit weer.

Natuurlijk zijn er nog meer foto’s gemaakt dan die paar die je hier ziet. Je vind ze via deze link.